Een dag uit het leven van Gert en Anneke Broekhuizen

Gert (71) is sinds 2017 longfibrosepatiënt. Zijn vrouw Anneke (69) maakt de ziekte van dichtbij mee, als partner maar ook als mantelzorger. In haar ervaringsverhaal vertelt ze hoe een dag bij hen er gemiddeld uitziet.

Steeds meer inleveren
“Gert was 44 jaar als uitvoerend timmerman werkzaam in de bouw. In zijn jonge jaren voetbalde hij altijd en trainde hij pupillen! Hij had veel plezier aan zijn duivenhobby. In 2010 heeft hij die door longklachten moeten inleveren. Na zijn vervroegde pensionering deed hij bijna 10 jaar lang vrijwilligerswerk en had hij veel aardigheid van zijn groentetuin. Van zijn liefhebberijen heeft hij door de longfibrose steeds meer ingeleverd.”

Worstelen met de ziekte
“Ik ziet bij Gert de dagelijkse worsteling met zijn ziekte. Ook met zijn dagelijkse en heftige hoestbuien, die ontzettend veel energie van hem vergen en die voor mij echt heel naar zijn om te zien! Dat vind ik zo erg voor hem, voor ons allebei is dat moeilijk om mee om te gaan. We zien de toekomst echt somber in, want wat gaat het worden? Veeleisend zijn we niet, we hechten geen waarde aan luxe, maar wel aan de vrijheid om bijvoorbeeld samen lekker te kunnen fietsen. Dat is belangrijk. De afstand die we fietsen speelt geen rol meer, daar hebben wij ons al op ingesteld. Gelukkig kreeg Gert drie weken geleden nieuwe fibroseremmers voorgeschreven. We hopen dat die hun werk doen, zodat de kwaliteit van ons leven beter wordt.”

Een willekeurige dag
“Na het opstaan ‘s morgens is Gert altijd moe en heeft hij een stijf gevoel. Gelukkig zwakt dit wat af als hij in beweging is. Als eerste drinkt hij graag een kop koffie en leest hij, nadat hij wat op adem is gekomen de krant. Wassen en aankleden volgen dan. Dat kost de nodige energie, hij wordt daar extra moe van. Zodra de moeheid wat is weggeëbd en hij wat energie heeft verzameld, leest hij de rest van de krant.”

Mooie dag
“Als het een beetje aardig weer is, het liefst met een vriendelijk zonnetje, dan maken we op de E-bike een rondje van maximaal 10 km. Meer zit er voor Gert niet in. Soms is het té koud en heeft hij té weinig energie. Als het mogelijk is in de tuin een plekje uit de wind te vinden, dan zitten we graag even op een krukje in de zon, al is het maar voor 10 minuten, desnoods met de winterjas aan.”

Een dutje
“Na de lunch geniet Gert meestal van een dutje van een klein uur. Dat is een vast ritueel. Gert heeft dat echt nodig, het doet hem goed. Als hij de krant nog niet uit heeft, dan doet hij dat na de lunch, eventueel leest hij ook een tijdschrift. En mocht er iets op de televisie zijn, zoals voetbal, wielrennen of tennis, dan kijkt hij daar graag naar. Een ontspanning die rust brengt.”

Geen kaartavondjes meer
“De avond wordt normaliter hoofdzakelijk gevuld met selectief TV kijken. Vóór de coronatijd planden we nog wel eens een kaartavondje. Dat hebben we moeten laten vallen, omdat het Gert op dit moment te veel energie kost. We gaan niet echt vroeg naar bed. De nachtrust begint bij ons tussen half elf en half twaalf. Als we eerder gaan, dan ligt Gert vaak nog lang wakker.”

Oplossingsgezind
“Gert en ik zijn beiden heel positief ingesteld, en we zijn altijd oplossingsgezind bezig. Maar deze verschrikkelijke ziekte baart ons wel de nodige zorgen. Een echte oplossing, dus genezing met medicijnen, is nog niet voor handen. Je kijkt wel erg uit naar het moment dat er een geneesmiddel komt waar longfibrosepatiënten beter van kunnen worden. We hebben samen altijd bijzonder genoten van onze fietsvakanties, maar de vraag begint wel te rijzen of die voor ons nog wel zijn weggelegd? Lopen is voor Gert allang geen optie meer. We blijven hoopvol, anders gaan we op zoek naar een alternatief. Onze wens is nog zo lang mogelijk samen te zijn. We hebben gelukkig veel steun van vrienden en familie. Daar zijn we ze heel dankbaar voor.”

 

 

 

30-01
Een kleindochter vertelt
Lotteke houdt zelfs haar spreekbeurt over haar opa.
01-02
Anderhalf jaar hoesten
Jets vader deed niets dan hoesten.
25-02
"Ik ben blij dat ik me heb laten vaccineren"