Door nieuwe doelen te stellen, ben ik een eind gekomen

Sporten, hobby’s en sociale contacten hebben nu een andere inhoud, net als mijn longen. Sporten heeft bij mij altijd een belangrijke plaats in mijn leven gehad. Bij het lezen van deze zin denkt u misschien een enorme sportfanaat in mij te herkennen, maar dat is absoluut niet waar. Mijn grote passie sinds mijn zestiende is bridgen. Dit is mijn sport en ik beoefen deze sport niet alleen, het is ook nog eens mijn beroep (Hans is technisch directeur bij de Nederlandse bridgebond, red.). Een geweldige sport met ook een enorm sociaal karakter.
Ook tennis ik veel. Bij tennis komt er veel meer een fysieke component kijken. En juist dat fysieke heeft een tik gehad. Ik heb nog 50 procent van mijn longcapaciteit over. Dat komt door de longfibrose die bij mij in mei 2019 werd gediagnostiseerd. Heel even stond mijn leven stil, maar mijn aard is vooruitkijken en roeien met de riemen die ik heb. Ik was net vijftig jaar geworden en moest mezelf resetten en nieuwe doelen stellen.

Hobbels
Waar een wil is moet ook maar een weg zijn, vind ik, al kom ik wat meer hobbels tegen. Toen ik in het ziekenhuis lag, maakte ik al plannen over hoe ik het tennissen weer kon oppakken. Eenmaal uit het ziekenhuis ging ik heel snel in overleg met mijn tennisclub. Zij stelden voor om met dubbelen te beginnen en misschien een niveau lager dan normaal te spelen.
Daar begon ik in het voorjaar van 2020 mee, maar dat viel me allemaal niet mee. Qua niveau kon ik het prima aan, maar de anderen hadden meer longinhoud. Mijn vrouw raadde mij aan om van tevoren te melden dat ik longfibrose heb, maar dat was mijn eer te na. Men moest vooral geen rekening houden met mij, ik rekte gewoon af en toe wat tijd.
Mijn oude niveau met tennis ga ik niet meer halen, maar het geeft me enorm veel voldoening om weer te tennissen bij mijn tennisclub. De combinatie van bewegen en de sociale contacten geven mij heel veel kracht en plezier. Natuurlijk gaat het niet altijd zoals ik wil, maar ook dat is leven met een ernstig ongeneeslijke ziekte.

Mijn draai vinden
In coronatijd konden we tennissen, maar de maatregelen waren (terecht) streng. Daarom ben ik wat meer gaan fietsen en stukjes lopen. Ik blijf bewegen, maar het sociale van de ‘after tennis’ is er helaas niet. Bridgen gaat prima online en daarbij kun je ook de sociale contacten onderhouden. Bridgen en tennis zijn voor mij belangrijk in mijn leven. Het is nu anders door corona, maar ook hierin kan ik mijn draai vinden.

De ziekte maakt het niet altijd eenvoudig, maar door nieuwe doelen te stellen ben ik een eind gekomen. Sporten, hobby’s en sociale contacten hebben nu een andere inhoud, net als mijn longen. Ik heb mijn weg gevonden.

 

15-06
‘Alle ruimte om afscheid te nemen’ 
25-02
"Ik ben blij dat ik me heb laten vaccineren"
01-05
Broers en zussen zien lijden doet pijn
Voorlopig wil ze niet weten of zij ook IPF heeft