Share |

Behandeling

Op dit moment is een goede behandeling helaas nog niet voorhanden. Lang niet altijd slaat de behandeling aan.

Remmen van ontsteking
De behandelingsmogelijkheden die voor longfibrose beschikbaar zijn, zijn beperkt. Het doel van de behandeling is het remmen van de ontsteking (inflammatie) van de longblaasjes (alveoli) en daarmee vertraging van het abnormale proces wat leidt tot bindweefselvorming. Eenmaal gevormd bindweefsel (littekenweefsel) kan niet meer herstellen tot normaal functionerend longweefsel.

Snel behandelen
Bij de meeste vormen van longfibrose wordt als behandeling in eerste instantie gestart met een hoge dosering prednison. Het zo snel mogelijk met de behandeling beginnen, biedt de meeste kans om het ziekteproces te vertragen.. Prednison of andere medicijnen worden bij voorkeur ten minste drie tot zes maanden voorgeschreven. Deze periode is nodig om te zien of een bepaalde behandeling effectief is. Een combinatie van een aantal testen wordt gebruikt om te controleren hoe goed een bepaald medicijn werkt. Mogelijk dient de dosis (hoeveelheid toegediende werkzame stof) gevarieerd te worden zodanig dat het medicijn het beste resultaat geeft met de minste neveneffecten. Het effect van de behandeling van IPF is echter in het algemeen teleurstellend. Stabilisatie als gevolg van behandeling is bij die vorm meestal het hoogst haalbare.

Een belangrijk criterium of iemand reageert, is een verbetering van de zuurstofpassage in de long en het verbeteren van het welbevinden ofwel de kwaliteit van leven van de patiënt. Indien de fibrosevorming toeneemt, zal de zuurstofopname steeds moeizamer worden en komt het lichaam verder in de problemen. Om de schade, door zuurstofgebrek veroorzaakt, tot een minimum te beperken kan het in dat geval noodzakelijk worden extra zuurstof toe te dienen. Voor meer informatie verwijzen wij u naar de pagina veelgestelde vragen . Een uitgebreide pagina over allerlei zaken waar u mee te maken krijgt bij gebruik van zuurstof verschijnt binnenkort op deze website.

Indien al deze therapeutische maatregelen niet het gewenste resultaat hebben en de bindweefselvorming in de long zich verder uitbreidt, kan een longfibrosepatiënt zodanig in de problemen komen dat een longtransplantatie van één of beide longen de enige kans lijkt om te kunnen overleven.

Röntgenfoto's voor en na een enkelzijdige longtransplantatie.

Voor transplantatie	Na transplantatie