Traplopen

Traplopen wordt voor mij steeds moeilijker. De trap oplopen gaat nu nog wel, maar ik doe het heel rustig aan met langzame stappen omhoog. Als ik boven ben, wacht ik even om de kortademigheid tot rust te laten komen. Wij slapen op de eerste etage en hebben daar ook toilet en douche. Sinds een tijdje heb ik een vast patroon om traplopen zoveel mogelijk te vermijden. Na het wakker worden is het eerste uur voor mij als longfibrose patiënt een uur van volop hoesten en slijm ophoesten. Dat is een noodzakelijk kwaad en wordt gestimuleerd door beweging vandaar dat ik het eerste uur in beweging moet en wil zijn. Daarom, als ik ’s morgens opsta, loop ik via de trap naar beneden (geen probleem) en doe mijn dagelijkse ochtend dingetjes in de huiskamer / keuken. Dan na een uur ‘neem’ ik de trap omhoog op een bewuste manier en ga douchen en kleed mij aan. Dan weer naar beneden, ontbijt, medicijnen en ook tanden poetsen doe ik beneden. Pas ’s avonds ‘neem’ ik voor de tweede en laatste keer de trap om te gaan slapen. Als traplopen echt een probleem zou gaan worden heb ik dus nog de optie om ’s morgens direct boven te douchen en aan te kleden, dat zou een trapgang schelen, maar behoeft wel enige aanpassing met betrekking tot het vroege hoest- en slijmuurtje. Voorlopig bevalt het goed zo, nog even geen behoefte aan de installatie van een traplift.