Vervelende reacties

Roker 

Voor de ingang van het ziekenhuis zegt een mevrouw iets aardigs

 over mijn rugzak met zuurstof. We raken in   gesprek terwijl we wachten voor

de   grote draaideur. Er loopt een man naar buiten en die roept ons toe

 "Had je maar niet moeten roken!"   Ondertussen stapt de vrouw

 in de draaideur en ook ik ga naar binnen.   Aan de andere kant draai ik me om

 en kijk verbijsterd naar de rug van de   weglopende man.

Gelukkig   eist het ziekenhuis mijn aandacht op. Terwijl ik richting longpoli loop

realiseer   ik me met enige trots dat de botte opmerking over roken me weinig

doet.   Ik heb mijn ziekte een plaats gegeven en daar is die man kennelijk nog

niet   aan toe, bovendien heb ik nooit gerookt.

 

Rokershoestje

 Ik heb een elektrisch ondersteunde fiets. Heerlijk, altijd wind mee. Desondanks kost het me vrij veel inspanning. En dus ga ik hoesten. Niet een kuchje, nee, een blaffende hoest. En voor iedereen goed hoorbaar! Komt een fietser me tegemoet, schreeuwend: “Steek er nog eentje op”. Ik ben alweer verbaasd over de botheid van sommige medemensen, maar het doet me niets meer.