Claustrofobie

Voor de diagnose had ik vaak nachtmerries waarin het scenario steevast was opgesloten zijn in een kleine ruimte en niet kunnen ontsnappen. Het ging over toen ik 's nachts zuurstof kreeg en nu heb ik alleen nog zo’n vervelende droom als de zuurstof eruit ligt om een of andere reden. Tegenwoordig voel ik me niet lekker in kleine ruimtes. De lift is niet leuk en een bruin café ook niet. Van mij mogen alle deuren open blijven staan en een kleine kamer vol mensen is niet gezellig.

Zuurstofgebrek zorgt in mijn geval voor een lichte vorm van claustrofobie en nare dromen zijn kennelijk ook een signaal van gebrek aan zuurstof. Sinds ik me dat realiseer doe ik er niet moeilijk over. Bij een CT-scan vertel ik gewoon dat ik claustrofobisch ben, zodat ze me snel weer uit de buis halen. In een restaurant zoek ik een plaatsje bij het raam, de lift blijft even doorbijten, maar als ik kan kiezen kies ik voor ruimte en licht.